#33 Burnu akınca silmeyip
hızla içine çeken adam.
Sesi hep tozlu, pütürlü. Bir an geliyor, söz takılıp kalıyor sesinin kıvamına, ilerleyemiyor. O an yanındaki kişi, adamın içine girip üşengeçliğini sıyırmak, onun yerine öksürüp boğazının boğuk akustiğini onarmak istiyor. Müdahale edilmeyince söz çaresiz, kıvrımlı bir tüneldeymiş gibi bir gidip bir gelerek yolunu bulup düzlüğe çıkıyor, ardından burun delikleri hafifçe ıslanıyor. O da parmaklarının ucuyla burnunu geri itiyor, içindekileri reddeder gibi.