kenarında oturan çocuk.

Animatörün, portatif kasetçalarından yükselen Alman çocuk korosu şarkılarıyla peşinde sürükleyip götürdüğü neşeli seslerden; itişip kakışmaların ani şapırtılarından, suda çırpılan ayak sesleri ve burun çekmelerden süprülmüş havuz kenarı, okunması bitmeyen yüzlerce sayfalık gazetelerin hışırtısına ve sürüklenen başıboş bir deniz topunun gıcırtısına kalmış.

Ağrıyan kulağının üstüne doğru uzanmış, şemsiyenin mavi bir gölgeye çevirdiği öğlen güneşinin altında, soğuk ve huzursuz terler döküyor. Bir yandan altın zincirleri etli gerdanlarına gömülmüş, koyu turuncu kadınları çocuk merakıyla şöyle bir süzüyor, kendini hatırlayınca baş ucundaki beyaz plastikten sehpaya doğru eğilip, kol saatinden zamanı denetliyor.

Oyunlardan yoksun kaldığı tek bir gün bile, çocukluğundan başka yeteneği olmayana bir yıl gibi.