önce sigara yakan kız.

Laf lafı açınca öyle bir yere geliniyor ki, önemi kendini hissettiriyor. Ölümcül bir mevzu olmayabilir, sohbetin ağırlık merkezlerinden biri kıymetinde görülsün, yeter. Bir yandan konuşurken, el yordamıyla çantasını karıştırıp paketini buluyor. Sigara yakmadan önce tüm merakların tetiği çekilmiş, ateşe hazır. Bu anı bozabilecek tek şey, emektar çakmağın inadı olabilir. Telaşlı eller köşe bucak bir diğerini arar, yarı öfkeli. Hızı kesilmesin, iç gıcıklasın sözün dökülüp, saçılması.

İlk nefesi sindirirken hesaplıyor nasıl anlatacağını. Yormadan, kronolojik bir sırayla mı gidilecek, yoksa etki flashback’lerle güçlendirilecek mi? Ardından, karşısındakinin durumu değerlendirirken baz alabileceği temel bilgi birikimi oluşturmak için bağlantılı anılardan bir tarih geçidi. Olayın özneleri hakkında ufak hatırlatmalar. Ki giriş seviyesi sorularla büyü bozulmasın, konu üzerinde bir ileri, bir geri gidilerek zevkin gazı kaçmasın.

İşte, artık koşullar hazır. Sözcükler duman olup, üstlerine kapanıyor. Dinleyen de bu atmosferi derinlemesine paylaşmak isterse, uzanıp bir sigara da o yakmak isteyecek. Sırayla çekip, üfleyecekler düşüncelerini. Bari anlatılacak şey kısa sürmese, performansın artçı şiddetiyle yakılan ikinci sigara üvey evlat edilmese.